Kapitalizm’in işleyiş mantığını ve Küresel Kapitalist sistemin örgütlenme yapısını bilmek Tevhid ehli herkes için gerekli bir durum olduğunu da belirtmiştim.

Şimdi bir özet verelim;

Yeryüzünde doğal kaynaklar tüm insanların hizmetine bahşedilmişken, Doğa ve insan uyumlu bir yaratılışla var iken insanlar arasında bir kesim bu eşit koşulları bozan bir biriktirme ve özel mülkiyet edinme ihtirasına sahiptir…

Biriktirme/mal yığma ve mülkiyeti kendi tekeline alma hırsı, bazı insanları diğer insanların haklarını gaspetmeye sevketmektedir.

Mülk’ün sadece Allah’a ait olduğu ve adil bir paylaşımla paylaşılabileceğini kabul etmek istemeyenler, sınıflı toplumu meşrulaştırmak için hukuk karşısında eşitliği, mülkiyet ve emek karşısında ise adaleti hiçbir zaman içlerine sindiremediler…

Bunun için mal yığmak ve özel mülkiyet tutkusu, şatafatlı bir yaşam tarzına, lüksün kutsanmasına ve ille de başkalarından üstü olma kibrine de yol açıyor.

Bunu bugün kim yapıyor? Bugün tüm dünyayı adına Küresel sermaye denen sayıları yirmiyi aşmayan aile yönetiyor. Bu ailelerin başında da Rothschild Ailesi ve Rockfeller ailesi geliyor. Bu aileler silah sanayii’ni, ilaç sanayi ve medyayı ellerinde tutuyor. Warburg ve Morgan aileleri de diğer tefeci Yahudi aileleri arasında.  Dünya’da çokuluslu şirketler olarak tanınan ve sermayeleri pek çok ülkeden kat ve kat fazla olan bu şirketler sermayelerine sermaye katmak için, mallarına mal yığmak için kendi ekonomi-politikalarını da dünyaya dayatıyorlar. Silah-Gıda/sağlık-Medya alanlarına hükmeden dünya sermayesi bu alanların hepsini kendi çıkarları doğrultusunda kontrol etmekte, dünyadaki “meşruiyet sınılarını” ve “standart”ları belirlemektedirler. Kavramların çerçevelerini onlar belirlemekte, Dünya kamuoyu denen şeyi onlar yönlendirmektedir. Küresel sermaye’nin istişare zemini olan “Bilderberg” ve pek çok kurum ve tartışma platformu çok katmanlı bir çıkar yapılanmasından oluşuyor.

Küresel kibir çetesinin belli başlı örgütlenmeleri şunlar: CFR (Council on Foreign Relations: Dış İlişkiler Konseyi), Bilderberg Group), ve Üçlü Komisyon (Trilateral Commission)

CFR kuruluşundan bu yana Rockfeller ailesinin destek ve finansmanıyla gelişti. 1954′te  CFR güdümünde örgütlenmenin Avrupa ayağı olarak Bilderberg örgütü kuruldu. 1973′te üç büyük tekelci sermaye odağı CFR tarafından birleştirilmesi için Kuzey Amerika, Avrupa ve Japon sermayelerini içine alan Üçlü Komisyon kurulur. Hiyerarşinin yukardan aşağıya CFR-Üçlü Komisyon-Bilderberg Grubu şeklinde oluştu.

FED kamusal Amerikan Merkez Bankası olarak bilinir. Ama aslında ABD’deki küresel sermaye tarafından kontrol edilen özel bir kurumdur.  Bankanın hissedarlarına baktığımızda ABD ekonomisinin kimin elinde olduğunu daha net anlayabiliriz: FED’in kurucu ortakları şöyle: “Rothchild Banks of London and Berlin”, “Lazard Brothers of Paris”, Israel Moses Sieff Banks of Italy, Warburg Bank of Hamburg Germany and Amsterdam, Kuhn Loeb Bank of New York, Lehman Brothers Bank of New York, Goldman Sachs Bank of New York, Chase Manhattan Bank of New York (Rockfeller tarafından kontrol edilmekte). Son zamanlardaki yaklaşık 203 bin payın 36 bini Rockfeller’ın, 36 bini de Morgan’ın olduğunu da unutmamak gerekiyor. Dolayısıyla küresel mal yığıcılar finans sektörünü doğrudan ellerinde bulundurmaktadırlar.

Birbirileriye çok karmaşık ortaklık ilişkileriyle bağlanmış olan küresel sermaye elitlerinin ideolojisini “Para için sadece çıkarını gözet” felsefesi şekillendirmektedir. Bu sebeple Kapitalizm’i ayakta tutan ahlaksızlık onların temel karakteri durumundadır. Tek ölçüsü “çıkar ve kazanç” olan bir ekonomi-politik beraberinde pragmatizmi de getiriyor. Örneğin Küresel sermaye çıkarına uyduğu sürece tüm tarafları destekler. Demokratlar, Cumhuriyetçiler, Müslümanlar, Ateistler, İslamcılar, Laikler hatta Solcular ya da sağcılar… Önemli olan çıkara uyup uymayan yönlerin ağır basıp basmamasıdır… bahsini ettiğimiz ya da edemediğimiz isimlerin çıkara ters düşmesi ise doğrudan düşman ilan edilmesine yeter… Ahlakı, sosyal adaleti, doğallığı savunanlar marjinal, terörist olarak yaftalanırken, Monsanto gibi GDO Tekelcileri tarımı ifsad etmesi ya da BAE Silah firmasının milyonlarca insanın ölümünü teşvik için kargaşalar çıkarması terörizm değildir!

Küresel Sermaye tekelcileri, BM, NATO, IMF ve Dünya Ticaret Örgütü gibi uluslar arası örgütleri de kontrol altında tutmaktadır.

İşte bu sebeple Mc Donald’s, Coca Cola, Monsanto, BP vb. tekellerin işlevi eko-politiktir. Para için siyaset yapan siyaseti para için kontrol eden ve her şeyden önemlisi hayatı para ve siyaset merkezinde bir felsefe/tarz ile yeniden şekillendiren bir yapıdır Kapitalizm. Kur’an’ın şirk dediği, zulüm dediği, istikbar dediği Din’in bugünkü örgütlü halidir Kapitalist dünya görüşü ve yaşam tarzı…

“Herkesin biraz firavun olduğu tıkır tıkır işleyen sistem”

Kapitalizmin efendileri medya aygıtı yoluyla kendi standartlarını ve normlarını kitlelere benimsetirler. “life style” Tüketim toplumu inşa etmek için moda/kozmetik/sağlık/tarım alanlarında alışkanlıklar/davranış biçimleri üretirler ve dayatırlar. Sistem “tıkır tıkır” işler: Üretilen malın satılması için önce o mala ihtiyaç duyulması sağlanır. İhtiyaç sanısı için de medya/sinema/bilişim aygıtları kullanılır. “İhtiyaçlar” çoğaldıkça ürünler daha çok satılır. Satışın aktif kalması için yeni ihtiyaç-yeni ürün-daha çok satış zinciri korunur.   Bunun için tıkır tıkır işleyen sistem, bilim’i de ahlak değil satış merkezinde kullanır. Örneğin silah ticaretinde son model silah üretiminde, GDO çalışmalarında olduğu gibi. Böylece sistem bahsini ettiğimiz bir grup ailenin ve dolayısıyla onların ideolojisi olan Siyonizmin hizmetindedir. Tarım, sağlık, eğitim, savunma, iletişim gibi pek çok insani alan ahlaktan yoksunlaştırılarak çıkar merkezinde birer silaha dönüştürülür. İşin ilginci bu silah, kullanılan kurbanın da gönüllü olarak katıldığı bir kurban ayininin bir parçası olmaktadır. Herkesi biraz firavun yaparak köleleştiren bir sistem olarak işlev görmektedir.  Herkesin firavun olmaya özendirildiği ama elbette birbirleri üzerine basmaları sonucunda yığıunların ezilerek bahsi geçen tekelci sermayenin her zaman en üstte kalmaya devam ettiği bir sistem…

Kapitalist elitlerin küresel yapılanmasının ideolojik yansıması ise “İsrail”dir. Faiz üzerine kurulu küresel ekonominin dinsel karşılığı Siyonizm etiğidir. Siyonist dünya görüşü seküler ırkçı bir ideolojiden öte seçkin/seçilmiş toplumun dünya egemenliğidir. Bu sebepledir ki Faizi temel ilke edinen Yahudi sermayesi bugün tüm dünya ekonomisini “Hristiyan Siyonistlerle” işbirliği içinde yönetmektedir.

Peki tüm bu malumat ne ifade ediyor? Ortada çok net bir Küresel kibir çetesi var. Bu kibirleriyle mal yığdıkça yığan bu kodaman ailelerinin yol açtığı sonuç ise politikada Emperyalizm ekonomide Neo-Liberalizm ve gıda/sağlıkta Açlıktır. Yani Küresel ifsad ekolojik yıkım…

Bizzat Küresel sermayenin kontrolünde olan Dünya Bankası ve Dünya kalkınma raporu verilerine göre bile sonuçlar gayet iç karartıcıdır;

Dünya nüfusunun yarısı, yani 3 milyardan fazla insan günde 2 dolardan daha az, 1,5 milyar insan da 1 dolardan daha az bir gelirle “yaşıyor”. Buna karşılık dünya nüfusunun yüzde 10’u, dünya toplam gelirinin yüzde 70’ini alıyor.

800 milyon insan aç yaşıyor. Yılda 11 milyon çocuk açlıktan ölüyor.

Afganistan’da günlük ortalama gelir 44 cent, Etiyopya ve Kongo’da ise 27 cent.

Doğu Asya ve Pasifik ülkelerinde yaşayan 267,1 milyon kişi, Doğu Avrupa ve Orta Asya ülkelerinde yaşayan 17,6 milyon kişi, Latin Amerika ve Karayipler’de yaşayan 60,7 milyon kişi, Orta Doğu ve Kuzey Afrika’da yaşayan 6 milyon kişi, Güney Asya’da yaşayan 521,8 milyon kişi, Sahra altı Afrika’da yaşayan 301,6 milyon kişi, günde 1 dolardan daha az gelirle yaşamını sürdürüyor.

Şimdi tüm bu tabloya bakarak ne yapmalı diye sorarsak kendimize o zaman devrimin teolojisini kurmanın vaktidir derim ben…

Devrimin teolojisi, Anti-Kapitalist İman’ın başka bir dünya mümkün diye haykıran tüm ezilmişlere bir cevabı bir önerisi var. Öncelikli olarak Devrimin Dini İslam, özgürlük merkezinde bir teoloji ve yola çıkış öneriyor. Devrim, ancak bahsini ettiğimiz küresel çetenin hayat felsefesi olan Modernite ile hesaplaşmayı gerekli kılar. Yani anti-kapitalizmin yolu ancak ve ancak modernitenin kavramlarıyla yolunu ayırt etmesiyle, kulların kullara kul olmadığı adil ve yaşanılabilir bir dünyayı mümkün kılacaktır.

Başkaya’nın da farkına vardığı gibi, “Ekonomik, sosyal, ekolojik, etik velhasıl insanlık krizi bu rotada devam ederse, vakitlice aracın yönü değiştirilmezse, insanlığın da bir geleceği olmayabilir. Kapitalizmin beş yüzyıllık tarihi insanlığı uçurumun eşiğine getirmiş durumda. İlerlemeci, modernleşmeci, kalkınmacı paradigma iflas etmiş bulunuyor. Bu aşamadan sonra ölüyü, giydirip-kuşandırıp koltuğa oturtarak diriymiş gibi göstermenin bir âlemi ve kıymet-i harbiyesi yok. Dünyanın yoksullarına, yeryüzünün lânetlilerine gösterilen yolun sonu yok. Dünyanın geri kalanının da emperyalist ülkeler gibi ‘zengin’ olması mümkün değil. Kaldı ki, insanlığın yeni bir zenginlik tanımına, daha doğrusu zenginlik diye bir kelimenin sözlüklerde yer almadığı bir dünya yaratmaya ihtiyacı var.”

Modernite ile hesaplaşabilenler, özel mülkiyetten, ulustan ve kutsallarından, sekülarizmden, kapitalizmden ve küresel sermayenin “meşru standartları”ndan özgürleşebilir. Sade yaşayan,  malına mal katmanın derdinde olmayan, paylaşan, kardeşini kendi nefsine tercih eden, fakiri ve yetimi gözeten,  çıkarı değil “ahlakı ve paylaşımı” önceleyen yeni bir hayat tarzı…

Bülent Şahin ERDEĞER

“Cübbeli Ahmet”, görüşleri ve bakışaçısı itibariyle tipik bir Taliban mollası. Yani Afganistan’da Taliban (talebeler) olarak bilinen hareketin üyesi bir medrese öğrencisinden farksız. Dümdüz. Yöntemsiz. Çoğunlukla takiyyeci. Bir fahişeyi ayakkabısından uyuz köpeğe su içirdiği için cennete göndermeye çok istekli, ama Şiileri cehenneme gönderirken gözleri ışıl ışıl, istekli ve hevesli.

Dinî konulara, İslam düşünce veya fıkıh tarihindeki zahiriler gibi bakıyor, mesela Şatıbi’nin yetkinlikle anlattığı “hükümlerin hikmeti” meselesine çok uzak, fıkıh usülü konusunda yetersiz ve 14. yüzyılda Taftazani’nin kaleme aldığı metinlerle oluşan Sünnilik anlayışının hayli sert bir temsilcisi. Her ne kadar kendisini “Ehl-i Sünnet” adı altında sahabe ve tabiine bağlamaya çalışsa da Sünniliği Taftazani’den öteye geçmiyor. Zaten geçse kendisini bir anda çelişkiler yumağının içinde buluverecek. O nedenle daha geriye gitmeyi hiç tercih etmiyor.

“Cübbeli Ahmet”, konuşmalarında görüldüğü gibi, aslında bir talebe. Fakat o acelecilik ve yüzeyselliğine rağmen büyük hükümler vermede de hayli cesur.

Fıkıh tarihi boyunca hiçbir şey tartışılmamış, hiç usül tartışması olmamış, hadisler konusunda hiçbir ihtilaf olmamış gibi davranması da yine yolun çok başındaki talebe safiyetiyle ilgili. Ya da farklılıkları bildiği halde polemik yapıyor.

“Cübbeli Ahmet”in görüşüne göre bir rivayetin sahih olarak bilinen hadis kitaplarında geçmesi hükme dayanak oluşturması için yeterli. Buhari, Müslim diyor hadisin sıhhatini kanıtlamak için. Bilinen şeyler ama, yine de soralım: Muvatta ne olacak? Ya İbn Hanbel’in Müsned’i?

Bu konudaki tartışmaların hiçbirinden haberdar değil mi acaba? Olmayabilir. Çünkü onun geldiği gelenek öyle tartışmayı ve ihtilafları pek sevmez. Kafası karışmasın diye öğrenmek de istemez.

Dini konularda da, bilimsel alan sayılabilecek konularda da pek çok şey anlatıyor ve bütün bunları sahih olduğunu söylediği kitaplardaki rivayetlere dayandırıyor. Büyük hükümler veriyor, ama onlara çok zayıf hadisleri de delil kullanıyor olabilir. Çünkü aktardığı rivayetlerin değerlendirmelerini aktarmıyor. Hatta “zayıf hadis” değerlendirmesi yapıldığını söylediği bir hadisten bahsederken “zayıf mı şişman mı” karşıtlığını kurarak bu konudaki tutumunu belli ediyor. Yani hadisin zayıflığı ancak bu şekilde (zayıf-şişman) komikliğin konusu olabilir ona göre. İyi de koca bir hadis külliyatı ne olacak? Cerh tadiller, rical ilmi, ahad-mütevatir ayrımı vs.

Dayanak olarak kullandığı hadislerin ahad olmaları durumunda çıkardığı hükümler için yeterince güvenilir mi olduğunu hiç tartışmıyor. Ama galiba bundan da önemlisi sürekli hükümler çıkarıyor ama yeri geldiğinde kendisinin mütevazi bir mukallit olduğunu söylüyor.

Karmakarışık bir durum yani.

Şiilik konusunda da bir hayli bilgisiz olduğu anlaşılıyor. Şia kaynaklarına hiç bakmadığı belli. Belki de onları necis, kitaplarını da abdest bozacak boyutta necaset görüyordur! Ama okumasa da, bilmese de Şiiler hakkında çok cesur hükümler veriyor. Tıpkı Afganistanlı emsali Taliban gibi. Oradakiler Şiilerin çoluk çocuk katledilmelerine de fetva vermiş ya, belki “Cübbeli Ahmet” de böyle düşünüyordur ama maslahata binaen bunu açıklamıyordur.

Şiilerin sahabenin önemli bir kısmını tekfir ettiğini, onlardan hadis almadığını, bu yüzden dinin yarısının gittiğini söylüyor mesela. Halbuki Şii ve Sünni hadis yöntemleri üzerine yapılmış onlarca eser olmasına rağmen. Demek ki bir tekine bile bakmamış.

Şiilere kadar gitmeyelim, Sahih hadis kitaplarında fıkıh, sosyal hayat, dini ibadetler vs üzerine binlerce hadis varken İmam Malik’in aynı konu başlıkları üzerine telif ettiği Muvatta’da kaç hadis var? Sahih hadis kitaplarındakinin yüzde biri bile değil. Ne oldu o zaman, dinin tamamı mı gitti?

Şiileri sadece ehli beyt ve onun çevresindeki sahabeden din almakla suçlayan “Cübbeli Ahmet”, İmam Malik’in sadece Medine’nin amelini delil kabul ettiğini bilmiyor mu? Bilmeyebilir, çünkü kendisinin Afganistan’daki emsali talebeler de “molla” sayılmalarına rağmen cehalet konusunda birbiriyle yarışan talebeler.

İslam’ın kendi iç tartışması açısından “Cübbeli Ahmet”in yaklaşımları hakkında söylenebilecek bazı şeyler var kuşkusuz. Fakat Habertürk ve Fatih Altaylı açısından durum pek anlaşılır gibi değil.

Felsefeden hoşlanmayan, hükümlerin hikmeti gibi çok mühim bir konuya uzak yakın alakası olmayan, zahiren ne gördüyse onu temel alan bir fundamentaliste neden bu ilgi?

Habertürk’teki kan kaybı nedeniyle rating kurtarmanın aracı olarak mı kullanıyor “Cübbeli Ahmet”i, yoksa 28 Şubat günlerindekine benzer operasyonlardan birinin başlangıcında mıyız?

Altaylı “Cübbeli Ahmet”i neden bu kadar sevimli gösteriyor? 28 Şubat müdahalesi sırasında yaptıklarıyla övünen Altaylı, uykuya yatmış Ergenekoncu olarak mı yapıyor bunları? Bu yöndeki komplo teorilerine prim vermemiz gerekir mi acaba?

Böyle sormamızın sebebi şu ki, “Cübbeli Ahmet”i pek sevimli bulan Altaylı’nın televizyonunda onun Afganistanlısı için ağız dolusu küfredilmediği kalıyor bir tek çünkü.

“Cübbeli Ahmet”i saf görmemek gerek. Eğer Altaylı yeni bir 28 Şubat operasyonu içindeyse “Cübbeli Ahmet” bundan bihaber değil anlaşılan. Çünkü birinci konuşmasında yurtdışındayken hakkında dava açıldığını, ceza alacağını bile bile Türkiye’ye döndüğünü, başkaları gibi yurtdışında kalmayı tercih etmediğini söylemişti hani, ikinci konuşmasında bu beyanına hemen açıklama getirme ihtiyacı duydu: “Ben Şevki Yılmaz’ı kasdetmiştim. Ceza almıştı da Türkiye’ye dönmemişti. Bazıları Fethullah Hoca’yı kasdettiğimi sanmış, öyle değil!”

Polisin Fethullah Hoca’nın elinde olduğunun bu kadar konuşulduğu ve Ergenekon işinde nerelerden nelerin çıkarıldığını görünce beyanına bu acaip izahı getirmesi anlaşılır bir şey. Ama biz konuşmanın harareti sırasında Fethullah Hoca’nın yurtdışında bulunmasına gönderme yaptığını bilmeye devam edeceğiz. Göndermeyi bu nedenle yaptı ama bu sahada pabucun pahalı gittiğini hatırlayınca çark etti, hiç kıvırmaya gerek yok! Şevki Yılmaz’ın kasdedilecek nesi var yoksa?

Bir de mantık kuruyor: Ben ceza almış Şevki Yılmaz’ı kasdettim, Fethullah Hoca ceza almış değil ki!

Tabii, hepimiz de yuttuk bu izahı!

Bu “Cübbeli Ahmet” meselesini iyi takip etmek gerek. Altından ilginç bir şeyler çıkabilir.

Kaynak: www.fikritakip.com

Doğu Türkistanlı kardeşlerimize uygulanan soykırımı ve kardeşlerimiz üzerinde uygulanan zulmü, Çeçen Halkı ve ÇEÇEN CUMHURİYETİ İÇKERİYA DEVLETİ adına lanetle kınıyoruz.

BASIN AÇIKLAMASI

Son birkaç gündür İslam dünyasının ayrılmaz parçalarından olan Türk dünyasının en önemli merkezlerinden, Doğu Türkistan’da bir insanlık dramı yaşanmaktadır.
Çin devleti tarafından yaşatılan bu zulmün hiçbir gerekçesi ve haklı tarafı yoktur.Kendilerini savunma hakkı elinden alınmış tamamı sivil olan Uygur kardeşlerimize reva görülen bu tutum açık bir terördür.
1 milyon 824 bin 318 km kare toprağa sahip bulunan, kasım 1933’ te ve kasım 1944 yıllarında iki kez bağımsızlığını ilan eden ve bu bağımsızlığı bir çok ülke tarafından tanınmış olduğu halde Çin’in emperyal gücü ve sınırsız nüfus yapısıyla bu bağımsızlık gerçeği boğdurulmuştur.
Bu günkü Çin sınırları içerisinde, yer altı ve yerüstü zenginlikleriyle bütün bir Çin’i besleyen Doğu Türkistan’ın niçin bu zulme maruz kaldığını anlamamız için Çin’in sömürü düzenini görmemiz gerekiyor. Çin’in ekonomik veya siyasi gerekçelerle Doğu Türkistan üzerinde tahakküm etme iradelerinin meşru olmadığını biliyor ve hangi sebeple olursa olsun Doğu Türkistanlı kardeşlerimize uygulanan soykırımı ve kardeşlerimiz üzerinde uygulanan zulmü, Çeçen Halkı ve ÇEÇEN CUMHURİYETİ İÇKERİYA DEVLETİ adına lanetle kınıyoruz.
Kim tarafından uygulanırsa uygulansın hiçbir emperyalist emel toplumların kendi iradeleri ile oluşan “yaşama hakları”ndan daha önemli olamaz. Bu temel yaklaşımla hiçbir ülke haksız olarak güçlerine dayalı “Devlet terörü” uygulayamaz.
Benzer zulmü ve acıları 18 yıldır yaşayan Çeçen Halkı, Doğu Türkistan’ da uygulanan vahşet ve insanlık suçunu çok iyi bilen ve anlayan konumdadır.
Müslüman Çeçen Halkı ve Doğu Türkistan’ın yiğit evlatları kardeştir. Acıları, acımızdır. Haklı davalarımızdan ve bağımsızlık taleplerimizden’ de asla vazgeçmeyiz.
Her şeye rağmen Çeçenler Ruslaşmadılar,Çin Devleti’nin uyguladığı asimilasyon çalışmalarına rağmen, Doğu Türkistan da Çinlileşmeyecek ve inanıyoruz ki özgürlüklerine kavuşacaklardır.

ALLAH (CC) onlarında bizimde yar ve yardımcımız olsun.

Türkiye Partisi’nin amblemi de Türkiye Haritası üzerinde sıkışan iki el görüntüsü içeriyor. Ancak bu amblem Bülbülderesi Mezarlığı’nda araştırmalar yapan Rüştü Karakaşlı’nın gözünden kaçmadı.

Rüştü Karakaşlı’nın Bülbülderesi Mezarlığı’nda yakaladığı Beller Ailesi’nin mezartaşı ile Türkiye Partisi’nin amblemi birbirinin aynısı. Beller ailesinin mezartaşının oldukça eski olduğu, mezarda en son 2005 yılında ölen Sevinç Er’in yattığı düşünülürse  Türkiye Partisi’nin Bülbülderesi’nde yer alan bu sembolden esinlendiği iddia ediliyor. İşte o amblem ve mezar taşı:

Yahudi Mezarlıkları’nda da var

Konu üzerine çalışma yapan Salim Meriç isimli araştırmacı da amblem ile ilgili bir başka belge üzerine çalışıyor. Meriç’in incelediği fotoğraflardan ilki Newyork,Brooklyn Yahudi mezarlığı’ndan. Mezarlıkta bulunan sembol de Türkiye Partisi’nin amblemi ile neredeyse aynı

Salim Meriç, sembol ile ilgili bilgi de verdi. Meriç Yahudi mistisizminde yer alan bu sembol ile ilgili şöyle söyledi:

“Bu işaretin kaynağı Yahudilerin kutsal kitabı sayılan Tevrat’ın uzun açıklaması olan Tora’dır. Aaron’un “Harun” un soyundan gelen Kohenler ellerini özel olarak tanımlamış bir şekilde kaldırarak Yahudi halkını selamlaması emredilmiştir. Eller avuçlar birbirine girecek şekilde sarılır. Tanrı’nın himayesinin o sarılmış eller gibi göründüğünde bile kuvvetli olduğudur. Yahudilerin düşmanlarına karşı Tanrıyla girmiş oldukları anlaşmanın işaretidir. Nitekim Tevrat’ta şöyle belirtmektedir. ‘RAB’bin azarlamasından, Burnundan çıkan güçlü soluktan, Denizin dibi göründü, Yeryüzünün temelleri açığa çıktı. RAB yukarıdan elini uzatıp tuttu, Çıkardı beni derin sulardan. Beni zorlu düşmanımdan, Benden nefret edenlerden kurtardı, Çünkü onlar benden daha güçlüydü. Tevrat – Samuel Bap 22/16,17,18′”

Bakalım bu benzerliğin ardından mezar taşlarının sahipleri Türkiye Partisi’nden telif hakkı isteyecek mi?

AB Komisyonu Başkanı Jose Manuel Barroso ve 5 ülkenin Başbakanı ortak bildiriye imza koydular.

Anlaşma, Hazar ve Ortadoğu bölgesindeki doğal gazın Türkiye üzerinden Avrupa’ya taşınmasını öngören Nabucco Doğalgaz Boru Hattı Projesi için ”dönüm noktası” kabul ediliyor.

Anlaşmayla, projeyi bir uluslararası anlaşma avantajlarını sağlayarak inşasını kolaylaştırmak, hızlandırmak ve işletme safhasında uyulacak vergilendirme gibi belli esasları karara bağlamak amaçlanıyor

PROJE ADINI VERDİ’NİN NABUCCO OPERASINDAN ALDI

Adını, İtalyan besteci Verdi’nin Nabucco Operasından alan Nabucco Doğalgaz Boru Hattı Projesinin hayata geçirilmesi yönünde bugün önemli bir adım atıldı.

Projenin geçiş ülkelerini oluşturan Türkiye, Avusturya, Bulgaristan, Macaristan ve Romanya arasında bugün imzalanan Hükümetlerarası anlaşma ile projeyi bir uluslararası anlaşma avantajlarını sağlayarak inşasını kolaylaştırmak, hızlandırmak ve işletme safhasında uyulacak vergilendirme gibi belli esasları karara bağlamak amaçlanıyor.

”Bu, kritik bir dönüm noktası, ama aynı zamanda yolun başı” olarak değerlendiriliyor. Anlaşmadan sonra her ülke gibi Türkiye de NIC (Nabucco International Company) ile Proje Destek Anlaşması (Project Support Agreement – PSA) imzalayacak. Bu anlaşmanın da metni müzakereler yoluyla ortaya konulacak. Projeye ilişkin bazı detay konular burada karara bağlanacak.

Proje Destek Anlaşması, 6 ay içinde imzalanacak.

NABUCCO PROJESİ

Avrupa doğal gaz açığının bir miktarının Türkiye üzerinden geçecek boru hatları yoluyla karşılanması amacıyla yürütülen proje, Bulgaristan üzerinden Romanya ve Macaristan’ı izleyerek Avusturya’ya ulaşacak.

Doğal gaz boru hattının inşasına 2011 yılında başlanması öngörülüyor. İlk gazın 2014′te pompalanması beklenen projede, ilk etapta 8-10 milyar metreküplük bir gaz akışı sağlanması planlanıyor. Yıllar itibariyle yıllık taşıma kapasitesinin 31 milyar metreküpe çıkarılması amaçlanıyor.

Proje öngörüsüne göre, boru hattı güzergahının yaklaşık 3 bin 300 kilometre olacak ve bunun 2 bin kilometresi Türkiye’de yer alacak.

Nabucco hattının öncelikle Azerbaycan ve Türkmenistan kaynaklarıyla doldurulması amaçlanıyor. Uzun vadede de Irak, İran, Mısır ve Rusya’nın da bu sistemi beslemesi isteniyor.

Projenin toplam maliyeti yaklaşık 7,9 milyar avroyu bulacak. Projenin ana finansman kaynağını, Avrupa Yatırım Bankası üstleniyor.

PROJENİN TARİHSEL SÜRECİ

2002 yılında ilk adımı atılan Nabucco Projesinin kronolojisi şöyle:

- Nabucco Projesi 5-13 Şubat 2002 tarihlerinde BOTAŞ’ın Bulgargaz (Bulgaristan), Transgaz (Romanya) ve OMV Erdgas (Avusturya) Şirketleri ile yaptığı görüşmeler doğrultusunda taraflara sunduğu öneri neticesinde başlatıldı.

- 10 Ekim 2002 gecesi Viyana’da Verdi’nin Nabucco Operasını izledikten sonra ortaklar ertesi gün İşbirliği Anlaşmasını imzalamak için bir araya geldi ve projeye yeni bir ad vermeyi kararlaştırdılar; Nabucco.

- Haziran 2004′te 5 ülkenin gaz şirketlerinin katılımıyla Nabucco International Company (NIC) kuruldu. BOTAŞ (Türkiye), Bulgargaz (Bulgaristan), Transgaz (Romanya), OMW Erdgas (Avusturya), MOL’un (Macaristan) yanında Şubat 2008′de Almanya’dan RWE şirketi 6. ortak olarak katıldı. 6 şirket NIC’de (Nabucco International Company) eşit hisseye sahip.

- Nabucco Projesi kapsamında proje ortaklarının her birinin kendi ülkesinde kurulması planlanan Nabucco Milli Şirketlerinin (NNC) hayata geçirilmesi ve işlerlik kazandırılmasına yönelik çalışmalar sürdürülüyor. Türkiye dışındaki yerel şirketler kuruldu, Türkiye Nabucco Milli Şirketi kurulmak üzere.

- Proje için büyük önem arz eden anlaşmalardan biri olan Ortak Girişim Anlaşması (Joint Venture Agreement – JVA) 28 Haziran 2005 tarihinde proje katılımcısı şirketler tarafından imzalandı.

- Projenin tüm ortakları tarafından Nabucco Doğal Gaz Boru Hattı Projesi’nin daha da optimum hale getirilmesi, geliştirilmesi ve hayata geçirilmesini temin etmek amacıyla 26 Haziran 2006 tarihinde Viyana’da ”Bakanlar Beyanatı” imzalandı.

- Buna paralel Hükümetlerarası Anlaşma için bir metin çalışması başlatıldı. 2008 yılında, bu metin üzerinde yapılan çalışmalar, Ocak 2009′dan itibaren heyetlerarası müzakereler şeklinde sürdürüldü.

- Ocak ayında Brüksel’de yapılan ilk tur müzakereyi Viyana’da yapılan turlar izledi. Müzakereler, 22 Haziran 2009 tarihinde mutabakatla sonuçlandı ve bugün imzalanan metin ortaya çıktı.

İsrail tarafından, yaklaşık 3 yıldır haksız yere cezaevinde tutulan Filistin Meclis Başkanı Aziz Duveyk`i serbest bırakıldı. Duveyk`in 3 yıllık hapis cezası 6 Ağustos’ta sona erecekti.

Batı Şeria`da, Ramallah yakınındaki Ofer Askeri Mahkemesi, geçen hafta İsrail kamu savcılığının, Duveyk`in cezasının 6 ay daha uzatılması talebini geri çevirmişti.

Filistin Meclisi’nin Hamaslı Başkanı Aziz Duveyk, tutulduğu Hadarim cezaevinden Batı Şeria`ya geçmek üzere Şa`ar Efraim kontrol noktasına götürüldü.

Aziz Duveyk (60) ve 44 arkadaşı, İsrailli asker Gilad Şalit`in Gazze Şeridi ile İsrail arasındaki bir askeri karakoldan, 2006 yılı haziran ayında kaçırılmasının ardından, İsrail ordusunun Batı Şeria`da Hamas milletvekilleri, yöneticileri ve diğer bazı ileri gelenlerine yönelik başlattığı tutuklama kampanyası sırasında gözaltına alınmıştı.

Bunun üzerine İHH’nın da içinde bulunduğu dünya genelindeki bir çok sivil toplum kuruluşunun da girişimi ile tutsak vekillerin serbest bırakılması için kampanya düzenlenmişti. Sadece Türkiye’den 1 milyondan fazla imzanın toplandığı kampanyalara rağmen İsrail, Filistinli 8 bakan, 27 milletvekili ve 10 siyasetçiyi bırakmamakta direnmişti.

Hamas üyesi olmak suçuyla 36 ay hapse mahkum edilen, yüksek tansiyon ve şeker hastası Duveyk`in durumunun, cezaevinde iken zaman zaman kötüleştiği bildirilmişti.

Duveyk, daha önce İsrail tarafından birçok kez tutuklanmış, İzak Rabin`in başbakanlığı döneminde 1992`de 400 Hamas üyesi ile birlikte Filistin topraklarından Güney Lübnan`a sürgüne gönderilmişti.

Duveyk, Batı Şeria`nın Nablus kentindeki El Neceh Üniversitesi`nde öğretim üyesiydi.

Duveyk ile birlikte Tutuklu Bulunan Filistinli Milletvekillerinin Listesi

A. Bakan konumundaki vekiller

1. Ömer Abdurrazık (Maliye Bakanı)

2. Semir Ebu İyşe (Planlama Bakanı)

3. Muhammed el-Berguti (Çalışma Bakanı)

4. Nayif Recup (Evkaf Bakanı)

5. Vasfi Kabha (Esirler Bakanı)

6. Halid Ebu Arefe (Kudüs İşleri Bakanı)

7. Fahri Turkman (Sosyal İşler Bakanı)

8. İsa el-Cabiri (Mahalli İdareler Bakanı)

B. 2006 seçimlerinden sonra seçilmiş olan vekiller

1. Aziz Salim Duveyik (Meclis Başkanı)- Serbest bırakıldı

2. Mahmud Remhi (Meclis Genel Sekreteri)

3. Muhammed Ebu Tayr (Kudüs)

4. Ahmed Atvan (Kudüs)

5. Vail el-Hüseyni (Kudüs)

6. Halil Reb’i (Halil)

7. Muhammed et-Tal (Halil)

8. Basim Zearir (Halil)

9. Semir el-Kadi (Halil)

10. Muhammed Mahir Bedr (Halil)

11. Muhammed Mutlak Ebu Cuheyşe (Halil)

12. Hüsni el-Burini (Nablus)

13. Yasir Mansur (Nablus)

14. Halid Süleyman Süleyman (Cenin)

15. Halid Said (Cenin)

16. İbrahim Dahbur (Cenin)

17. Riyad Reddad (Tulkarim)

18. Fethi el-Karavi (Tulkarim)

19. İmad Nevfel (Kalkilya)

20. Nasır Abdulcevvad (Sülfeyt)

21. Enver Zebun (Beytüllahim)

22. Mahmud el-Hatip (Beytüllahim)

C. Hapiste iken seçimi kazanmış ve halen içeride olan vekiller

1. Mervan Berguti (el-Fetih)

2. Ebu Ali Yata (el-Fetih)

3. Cemal Huveyl (el-Fetih)

4. Hasan Yusuf (Hamas)

5. Muhammed Cemal el-Neçe (Hamas)

6. İbrahim Ebu Salim (Hamas)

7. Azam Selheb et-Temimi (Hamas)

8. Nezzar Ramazan (Hamas)

9. Halid Tafiş (Hamas)

Türkiye’de yarından itibaren Rus Patriğinin gelmesi ile Heybeliada Ruhban Okulu ve Fener Rum Kilisesi’nin ekümenikliği gibi konular yeniden gündeme gelecektir

Öncelikli olarak başpapazın kilisesi geçmişte imparatorluk, günümüzde ise emperyal bir kilisedir…

Tarihin hiçbir zamanında Vatikan gibi bir devlet olmak istememiş, bölgedeki mevcut birinci güçle ortak olarak varlığını sürdürmüştür…
Yani dün Roma, bugün ise ABD ile olduğu gibi

Bu nedenden dolayı laik Türkiye Cumhuriyeti Devleti ile bu özelliğini kaybetmiştir

- Kızgındır…

Çünkü Türkiye Cumhuriyet’i emperyalizme karşı verilen bağımsızlık savaşı sonrası kurulmuştur!

Savaşı kaybedenler arasında doğal olarak Fener Rum Kilisesi’de vardır…

Kurtuluş Savaşından sonra, İstanbul Kilisesinin ihanetlerinden dolayı Anadolu’da bulunan çoğu Türk kökenli olan metropolitlerin 21 Eylül 1922 tarihinde aldığı bir karar ile Papa Eftim (Pavli KARAHİSARLIOĞLU) önderliğinde Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi’ni kurdular…

Böylelikle Anadolu’daki Hıristiyan Türkler de, -Rusya, Yunanistan, Bulgaristan ve diğer ulusal kiliseler gibi-, 1600 yıl sonra esaretten kurtuldukların ilan etmişlerdir

Hristiyan Türkler aynı zamanda Anadolu’daki savaşın kazanılmasında Mustafa Kemal ATATÜRK’ün ifade ettiği gibi “bir ordu kadar” katkı sağlamıştır…

Fakat insanlık onuru olan laik Cumhuriyeti koruyamadık…Koruyamadığımız için de;

Bugün Anadolu’nun bağımsızlığı ile ortaya çıkan Papa Eftim önderliğinde kurulan Bağımsız Türk Ortodoks Kilisesi’ni yok saydık!
Eğer bugün, ulus devlet temellerinde kurulan laik Cumhuriyetini korumuş olsaydık, Moskova ve Bütün Rusya Patriği Kiril İstanbul’da, emperyal güçlerin oyuncağı olmayan, komşuları için tehdit oluşturmayan Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi’ni ziyaret edecekti…

Dün laik Cumhuriyetin kurulmasına katkısı olan dedesinden öç almak isteyenler, bugün dedesi ile aynı değerleri savunan Sevgi ERENEROL’u cezalandırarak 17 aydır cezaevinde yatıramayacaklardı…

Ve Cumhuriyeti savunmaktan başka suçu olmayan Sevgi ERENEROL cezaevinde yatarken, başta sözde Cumhuriyetçiler olmak üzere, kendisini Cumhuriyetçi ve Milliyetçi sanan partiler bu durumu görmezlikten gelemeyecekti…

Laiklik karşıtı din terörünün 1600 yıldır mucidi ve odağı olan Fener Rum Kilisesi için değer mi?

Daha fazla yazmaya gerek var mı?

Son söz ise Rus Patriği Kiril’e Eğer Türkiye Cumhuriyeti’ne ziyaretin Ortodoks Hıristiyanlığın gereği ise Bağımsız Türk Ortodoks Patrikhanesi’ni de ziyaret edersin!

Yoksa Türkiye ziyaretin ortodoksluk dinini emperyal güçlerin emrine veren kiliseye ve onun başpapazına boyun eğdiğinin kanıtı olacaktır!

02 Temmuz 2009

Saygılarımla

Noel Baba Barış Konseyi
Yönetim Kurulu Başkanı
Muammer KARABULUT ]]> http://www.beyazrenkler.com/2009/07/12/rus-patrigi-gelirken-baspapazi-tanima/feed/ 0