Ters laleri yakalatan milli parkçıların sicili parlak: 1500 kelebek, 400 böcek, 5 bin bitki. Gümrükçüler ekipten bitki eğitimi istedi.
Gümrüklerde ters lale devrimi

Artvin Doğa Koruma ve Milli Parklar Şube Müdürü Faruk Bucak (ortada), Artvinli. Üniversiteyi Artvin’de okudu. O ve ekibi bölgeyi avuçlarının içi gibi tanıyor.
SERKAN OCAK

İSTANBUL – Özel bir türe ait son 57 ters lale soğanının yurtdışına çıkmasını engelleyen Artvin Doğa Koruma ve Milli Parklar Müdürlüğü’nün sicili başarılarla dolu. Israrlı takipleri sonucunda kaçakçılara göz açtırmayan ekip bugüne kadar çok sayıda girişimi önledi. Ekip, 1500 kelebek, 400 böcek ve son olarak son 57 ters lale kaçakçılığını önledi. Şube müdürü Orman Mühendisi Faruk Bucak, ters lale olayından sonra gümrük müdürlüğünde görevlilerin kendisini aradığını ve bitkiler konusunda ortak eğitim almak istediklerini söyledi.

Türkiye’nin son 57 ters lalesini yurtdışına kaçırmak isterken yakalanan 2 Hollandalı olayının arkasında Artvin İl Çevre Müdürlüğü’nde görevli Doğa Koruma ve Milli Parklar Şube Müdürü Faruk Bucak’ın ısrarlı takiplerinin önemli payı var. Bucak, kendisine gelen ihbarı sonuna kadar takip ederek kaçakçıları sınırda yakalatmıştı. Bucak göreve geldiği ilk yıllarda (2007-2008) bölgede İsraillilerin çok fazla görüldüğünü belirtirken şu sıralar ise Alman, Danimarkalı ve Hollandalıların bölgede çok sık araştırma yaparken görüldüklerini söyledi.

Araçlarının camlarından içeri bakıyoruz!
Türkiye’deki tüm türlerin ‘keşfedilmiş’ olduğunu anlatan Bucak, yetkilerinin azlığından da yakınıyor: “Muhtemelen Türkiye’deki tüm türlerden örnekler dışarıya kaçırılmıştır. Bu konuda net bir rakam vermemiz mümkün değil. Çünkü bilinmiyor. Buraya gelenler gezip tozmaya gelmiyor. Hepsi bilinçli geliyor. Kimseye hesap soramıyoruz. Gördüklerimizi, ihbar edilenleri çağırıyoruz, çok yumuşak davranarak laf almaya çalışıyoruz. Arama yapamıyoruz. Biz bir yandan konuşurken, bir arkadaşımız araçlarını camdan kontrol ediyor, bitki var mı yok mu diye. Sonra da biz de, savcılığa gümrüklere ihbar ediyoruz. Suçüstü yakalarsak biz de ceza kesiyoruz. Hepsini tutsak da olmaz tabii ki. Yasal bir düzenleme gerekli.”

Nasıl çözmeli?
Orman Mühendisi Faruk Bucak geçmişte de önemli başarılara imza attı. 2007’de Türkiye’den kaçırılmaya çalışılan 1500 kelebeği yakalatırken 2008’de de Kafkasör bölgesinde 400 böcekle Alman uyruklu bir kişiyi yakalattı. Kelebek olayından sonra takdir alan Bucak, kaçakçılığın önlenebilmesi için şu önerileri de sıraladı:
“Avrupa’nın hiçbir yerinde bir yabancı elini kolunu sallayarak gezemez. Kılavuzla gezer. Devletin kılavuz sistemine geçmesi gerekiyor. Köylerde vatandaşları, kolluk kuvvetlerini, personelimizi sürekli eğitiyoruz. Gümrüklerde de bitkiler tanınmıyor. Ters lale olayından sonra gümrük müdürlüğünden aradılar, önerilerde bulundum. Önce hocalarla görsel sunumlarla eğitim yapılmalı, sonra da arazide bitkileri anlatmalıyız.”

Kaçakçılıkta en gözde türler
Türkiye’nin biyolojik zenginliklerinin yurtdışına kaçırılmasında milat, 1903 yılında lale soğanlarının Hollanda’ya gitmesi olarak kabul ediliyor. Yasadışı yollardan kaçırılan bitkilerin başında ise soğanlı türler geliyor.

Bu türlerin başlıcaları şöyle:

Ters lale, ağlayangelin (fritillaria), lale (tulipa), kardelen, (galanthus), gölsoğanı (narciscus), nergiz (stenbergia), topalak, yersomunu (cyclamen) türleri, arapsümbülü (muscari), süsen, kurtkulağı (eris), zambak (Lilium) türleri, dağlalesi, manisa lalesi (Anemone).

İtalya’daki İsrail yandaşlarının zayıf sebeplerinden biri de şu: Berlusconi’nin Kaddafi’ye karşı askeri operasyonun durması kararı, ABD Başkanı Obama’nın Afganistan’dan askeri çekilmeyi başlatmak kararından sonra geldi. Britanya ve Fransa’nın Libya’daki savaşı sürdürme gücü, Ağustos ayını aşmayacak ve zaman ne kadar uzasa da NATO, savaşı sonuçlandırmaya kadir değil. Roma’daki İsrail yandaşları, Libya petrolünün durması karşısında İtalya’nın uğradığı ekonomik zarardan bahsediyor. Dolayısıyla İtalya, Libya petrol rafinerilerinin yeniden faaliyete geçirilmesine, devrimcilerden önce Kaddafi’yle kurulu koalisyona dönmeye çalışacak.
İsrail iddiaları, Netanyahu’nun İtalya ziyaretiyle Libya’yı Avrupa ve İsrail güvenliğinin garantörü olarak Kaddafi kabzasına bırakma amaçlı stratejik düzenleme arasında bir ilişki olmadığı üzerinde duruyor. İsrail medyası, Netanyahu’nun İtalya ziyaretinin Filistinlilerin BM’ye gidişine destek verilmesini önlemek ve müzakerelere dönmeleri yönünde baskı yapmak için gerçekleşti. İsrail’in Filistinlilere baskı yapılmasıyla ilgilendiği doğru, ancak İsrail’in çıkarı, Mübarek’in gidişini telafi edecek Arap lider olarak Kaddafi’nin güçlendirilmesinde saklı. İtalya’nın NATO operasyonlarını eleştirmesi, Netanyahu, Berlusconi ve Kaddafi arasındaki üçlü koalisyonun siyasi zaferi olarak görülmekte.

İsrail’den maddi destek

İtalyan başbakanının açıklamaları, bazı Batılı çevrelerin Libya’daki Geçici Konsey üyelerinin çoğunun İslamcı olduğu veya İslamcı kökleri olduğu iddiasını pohpohlama çabalarıyla aynı zamana denk geldi. Resmi istatistikler, Irak ve Afganistan’da şehit olanların çoğunun Libya kökenli olduğunu gözler önüne sermiş. Hatta Libya devrimleri tarafından kaçırılan Grad füzelerinin Gazze’deki direnişçilerin eline geçtiğini iddia edenler bile çıktı.

Libya’daki devrimin süresinin uzaması, İsrail’in ve Batı’nın stratejik çıkarlarına hizmet etmiyor. Batı, genel haliyle Arap halklarına ve yabancıların egemenliğinden kurtulma eğilimlerini idare etme güçlerine güvenmiyor.

Bu nedenle İsrail, Libya halkının devrimine karşı İtalya’yı seferber etmekle yetinmeyecek, Kaddafi rejimine maddi destek ve siyasi kılıf verecektir.

İsrail çabası durmayacak, Libya devriminin tasfiyesine ve ülke halkının Kaddafi’nin yıllardır hapsettiği şişeye geri sokulmasına çalışacak. Böylelikle Arap Libya, Akdeniz’de Batı çıkarlarının bekçisi, İsrail güvenliğinin de garantörü olacak.

(Londra’da Arapça yayımlanan El Arab gazetesi, 28 Haziran 2011)

Türkiye’de bazı çiftçiler bu riskin farkında olan İngiltere Kraliçesi için, doğal tohumlar ile asla ilaç ve gübre kullanılmayan meyve ve sebzeler yetiştirmekte. Devletimiz de kendi personeli ve aracı ile Kraliçe’ye bilabedel servis vermekte. İngiltere Kraliçesi’ne bilabedel hizmet eden devletimiz, tebaasına doğal gıdayı bile çok görüyor. Demek ki insan haklarından yararlanabilmek için herkesin “kral” olması gerekiyor.

Dünyada ekilebilir tarım alanı 300 milyon hektar iken bugün itibariyle bu alanların yaklaşık yarısında (150 milyon hektar civarında) genetiği değiştirilmiş tarım ekimi yapılıyor. Şimdilik 200 milyar dolar civarında seyreden dünya tohum pazarının hedefi çok daha büyük.

Hali hazırda tarım arazilerini ve çiftçilerini GDO’lu ürünlere kaptıran otuzu aşkın ülke var. Bu ülkeler, büyük oranda GDO’lu tohum pazarının hâkimi Monsanto’nun çağdaş sömürgelerini oluşturuyorlar.

1901′de kurulan ve adı “şeytan şirket”e çıkan Monsanto, 3500′den fazla tohum türünün patentini almış 150′den fazla ülkede faaliyet gösteren bir şirket. Monsanto birçok kişi için bilindik bir isim değilse de, Pfizer İlaç (Pharmacia) veya Cargill (1865) markaları, bu firmayı tanımakta bir referans olacaktır.

Monsanto, tohumdan tarım ilacına, eczacılıktan veterinerliğe kadar onlarca şirketi ile insanlığın geleceğini yönlendiren ve yöneten bir grup… Bu şirket dünyadaki GDO’lu Kanola (kolza)’nın yüzde 59′unun, GDO’lu pamuk ekiminin yüzde 63′ünün, GDO’lu soya ekiminin yüzde 92’sinin ve GDO’lu mısır ekiminin yüzde 97’sinin sahibi konumunda.

Amerikan Gıda ve İlaç Örgütü FDA (Food and Drug Administration)’nın büyük oranda Monsanto grubunun kontrolünde olduğu belirtmekte yarar var. Amerika başta olmak üzere, bir ülkenin kritik görevlerindeki birçok kişinin Monsanto ile ilişkisinin yanı sıra birçok sözde bilimsel çalışmaların da finansmanı, bu ve benzeri şirketlerce karşılanmakta.

Petrol devi Mobil grubunun sahibi, Siyonist John Davit Rockefeller (Rockefeller Vakfı) 1952′de Nüfus Konseyi (Population Council)’ni kurar. Amaç, aile planlaması adı altında gelişmekte olan ülkelerde kısırlaştırmak. Bu alanda oldukça başarılı olduğu bir gerçek. Rockefeller bu başarıyı daha sonra tohum alanına da aktarır.

Geçtiğimiz yıllarda Microsoft’un sahibi Bill Gates (Bill-Melinda Gates Vakfı) de “açları doyurmak ve çiftçilere yardım” gibi masum bir kılıfla; hem tohumları tescil etmek, hem de kısırlaştırma çalışmalarıyla Monsanto, Rockefeller, Pioneer vb. ile -aynı amaç uğruna- yarışa girmiş ve on milyarlarca dolarlık servetini bu alana yatırmış.

Hatırlamak gerekir ki; Mayıs 2009′da bu firmaların patronları Rockefeller’de toplanmış ve ‘dünya nüfusunu nasıl sınırlandırabileceklerini’ konuşmuşlardı.

Tohumcuların amacı ne?

Genetiği değiştirilmiş ürünlerle ilgili ileri sürülen amaç; tarım verimliğini artırmak, daha ekonomik üretim, açları doyurmak ve raf ömrü uzun ürünler üretmek gibi gösterilse de, bunun büyük bir yalan olduğu üstü örtülemez bir gerçeğe dönüşmüştür. GDO’lu ürünlerle bugüne dek verimliliği artırmak şöyle dursun tam aksine bir düşüş yaşanmış, çiftçilerin çoğu açlığa mahkûm edilmiş, tarım alanları tahrip olmuş ve açlar da doyulamamış. Bu ürünleri üretenlerin başardıkları tek şey, ürünün raf ömrünü uzatmak olmuş. Raf ömrünü uzatmayı başarırlarken insan ömrünü kısaltmışlar ve laboratuarda ürettikleri hatta bazen de kontrolleri dışında gelişen yeni yeni hastalıkların ortaya çıkmasını da sebep olmuşlar. Kendi elleriyle ürettikleri hastalıkları, yine kendi ilaç şirketleri aracılığıyla paraya tahvil etmeye devam etmekteler.

Bugün için gizleyemedikleri asıl amaçları, Norveç’in Spitsbergen adasına kurdukları “Svalbard Küresel Tohum Deposu” gibi tohum ambarlarında; doğal tohumları saklayıp, laboratuarda genlerini değiştirerek geliştirdikleri yeni kısır tohumlar ile dünyayı kontrol altına almak. Bu sayede istedikleri ülkelere istedikleri öldürücü virüsü ihraç edebilecekler, istedikleri ırkları kısırlaştırarak ortadan kaldıracaklar, emirleri dışında hareket etmeye kalkan ülkeleri tohumdan mahrum bırakarak cezalandıracaklar.

Bir türlü kontrollerine girmeyen asî toplumları bu sayede kontrol ederek kalıcı ve sorunsuz hâkimiyetleri önündeki tüm engelleri ortadan kaldırmak, onlar için hiç de zor olmayacaktır.

Bu konu Kur’an-ı Kerim’de, Bakara Suresi 211. Ayet’te ele alınmış ve Allah, durumu asırlar öncesinden “nimetin değiştirileceğini” belirterek, “Kim, Allah’ın nimetini değiştirirse bilsin ki Allah’ın azabı şiddetlidir” buyurur.

GDO, nesepsiz katır!

İslam âlimleri at ile eşeğin birleştirilip katır yapılmasını yasaklamışlar. Çünkü iki ayrı ırk olan kısrak ile erkek merkep çiftleştirilir ise, kısır bir hayvan olan “katır”; dişi merkep ile at birleştirilir ise “bardo” isimli yine kısır bir hayvan meydana gelir. İşte GDO’de meselesi de buna benzemekte. Kısır katır ve kısır bardo gibi gayri meşru, nesepsiz, soyu kesik; gerçeğe, geleneğe ve geleceğe aykırı… (Atların 64, eşeklerin 62 kromozomu bulunur. Çiftleştirme sonucu oluşan hayvanın kromozom sayısıysa 63 olur. 63 kromozomlu hayvanda bir kromozom eşleşemez ve açıkta kalır. Bundan dolayı kısırlık gibi bazı genetik bozukluklar görülür. Özetle söylersek, hem katır hem bardonun üreme organları (dişi – erkek) bulunsa da,, üreme becerileri yoktur. Bu durum doğal koşullar altında hiçbir zaman gerçekleşemez. Bundan dolayı katır ve bardo bir tür olarak da kabul edilemez.)

GDO’lu ürünler, nimetin değiştirilmesidir ve zararının faydasından çok olduğu, bilimsel olarak ispat edilmiş durumda… Genetiği değiştirilmiş ürünlerin toprağın yapısını, topraktan beslenen haşeratın ve nebatatın yapısını ve tüketen insanların fıtrî yapısını değiştirdiği; aynı zamanda doğanın dengesini tahrip ettiği ortada. Tabiatın ve doğal olanın dengesini bozan hiçbir işlem ve eylemin, Kur’an’a ve dolayısıyla İslam uygun olduğu iddia edilemez.

Bütün bunlar, gen kaynaklarımızın birkaç şirket hatta arkasındaki en önemli güç olan Siyonizm ve Evangalistler eliyle, -şeytanların ortaklığı ile patentlenerek- insan ve doğanın yaşama haklarının tekellerine alınması ve istedikleri zamanda yok edilmeleri gibi kıyamet habercisi bir sonucu ortaya koymaktalar.

Tohum -dolayısıyla gıda- tekelleri, Birleşmiş Milletler, Dünya Ticaret Örgütü, Dünya Bankası ve IMF gibi birçok kuruluşun başta tarımsal politikaları olmak üzere pek çok politika oluşumunda etkin rol almaktalar. Bu sayede ülkelerin siyasetçileri, akademisyenleri ve bürokrasisini etkileri ve baskıları altında tutarak; istedikleri yasal düzenlemeleri uluslararası talebe dönüştürmekte, kendilerine uygun pazarlar hali getirmekteler.

Etkin şekilde gerçekleştirilen bu lobicilik faaliyetleri, tepki çekmemesi için sivil toplum örgütü kisvesi altında yapılmakta. Bu faaliyeti sürdürenlerin ülkemizdeki adresi ise, “Türkiye Tohumculuk Endüstrisi Derneği (Türkted).

Bu -sözde- sivil toplum örgütünün üyeleri arasında ve yönetiminde, Monsanto başta olmak üzere Pioneer, Hazera, SQM, KWS, AMC/AGRIMATCO, Fritolay, Limagrain, Golden Westseeds, Syngenta gibi birçok yabancı tohum tekelini görüyoruz. Bu firmaların çalışmaları sayesinde ”Ulusal Biyo Güvenlik Kanun Tasarısı” hükümetin öncelikleri arasına girmiş durumda.

Şu ana kadar bahsettiğimiz amaçlar doğrultusunda hazırlattırılan ve ülkenin haklarını korumak yerine uluslararası tekellerin çıkarlarını korumaya matuf ve bir taraftan da biyolojik çeşitliliğimizi ortadan kaldıracak olan “Ulusal Biyo Güvenlik Yasa Tasarısı”nın yasalaşması, bir anlamda ülkemizin geleceğini şeytanın ortaklarına terk etmek olacak. Bu terk ile genler, sınır ve mesafe tanımayan polenler aracılıyla birbirine girecek, doğal flora tahrip edilecek. GDO’lu ürünlerin genleri sayesinde kaybolan yerli gen bir yana yaban bitkileri daha da güçlenecek, buna karşı daha fazla tarım ilacı ve dolayısıyla daha fazla pestisit. Daha fazla sağlık sorunu, daha fazla ilaç harcaması… Bu kirli çark hep küresel güçlerin lehine insanlığın ise aleyhine!

Tüm gerçekleri ellerinin tersiyle iten bu Deccalî anlayış, tıpkı Deccal gibi hakkı bâtıl, bâtılı hak olarak göstermekte. Ürettikleri gen ve yeni tarım kimyasallarıyla tüm dünyayı zehirlenmesi nedeniyle faydalı böcekler ve mikroorganizmaların maalesef bölgelerini terk edecek. Bu terk edişle birlikte gidecek yer bulamaması durumunda yok olması gibi tarifi imkânsız ve geri dönüşü olmayan bir denge bozulması ile yüzyüze getiriliş…

Bu yeni yapıya dayanıklı hale gelen böcek ve haşerat, hem yeni bitkiler için normalden daha tehlikeli hem de insanlar için öldürücü güce erişebilecek. Tıpkı kuş gribi, domuz gribi, kene ve benzerleri gibi… Bu kez yenilerini yok etmek için yeni ve daha yoğun ilaç kullanımı gerekecek. İşte daha verimli, daha yararlı denilen ve hükümetimizi, milletvekillerimizi ikna etmeye çalışanların önerdiği yeni tarım modeli bu.

Her ne kadar Monsanto’nun GDO’lu ürünlerin zararları konusunda yürüttüğü raporlar Independent On Sunday Gazetesi gibi basın kuruluşlarının elinde yer alsa da, birçok basın kuruluşu bu verilerin bütününü veya önemli bölümlerini yayınlamak yerine, ölüm tohumcularına suç ortaklığı yapmayı tercih ediyorlar.

Her türlü yalan beyan ve gizlemeye rağmen biliyoruz ki; GDO’lu ürünlerle beslenen farelerin ilk neslinde karaciğer ve böbrek yetmezlikleri, ikinci nesillerde hızla artan kısırlık, üçüncü nesilde bütünüyle kısırlaşma ve dördüncü nesilde çok kısa ömür tespit edilmiş. Artık bu gerçekleri tümüyle gizlemek imkânsız hale gelmiştir. Yine biliyoruz ki, hibrit tohumların ekildiği arazilerde çalışan insanlarda görülen yeni öldürücü hastalıklar; Hindistan, Çin, Meksika, Bangladeş, Brezilya, Kamboçya, Kenya gibi ülkelerde artık saklanamaz durumda.

Genetiğin değiştirilmesi sayesinde daha şimdiden Türkiye’de ve dünyada milyonlarca insan topraklarından koparılmaktadır. Bu çiftçilerin çoğu kendi geçim araçlarını kaybetti ya da kaybetmek üzere. Temel insan haklarından sayılan sağlıklı beslenme ve güvenli gıda söz etmek bir yana hemen herkesin elinden sağlıklı ve güvenli besin kaynakları alınmakta.

Çiftçi büyük tohum ve ilaç tekellerinin rehberliği ve bilinçsiz yerli işbirlikçilerinin taşeronluğunda yoksullaşırken; daha çok kazanma hırsı, daha çok gübre, daha çok ilaç, daha çok kredi, daha çok sorunla boğuşarak her yıl kaybettiği toprağı ve tohumu ile verimi düşen arazisi de kendisine kâr(!)kalmakta. Böylece tüketici dayatılan kültürün, üretici ise sunulan modelin kölesi durumuna düşürüldü.

Medya köşelerini tutmuş bazısı satılık bazısı bilinçsiz kalemler, ya gerçeği örtme gayretinde ya da insanları doğala yönelten kimseleri şartlatan gibi göstererek, -gûya düşmanı olduğu- Emperyalizm’in değirmenine su taşımakta.

Peki, ne yapılmalı?

Deccal yeryüzünü tahribe çalışacak ve dünyayı fesada verecek şerli bir güç. İnsanlık bu şeytanî güç tekelleri daha fazla kâr, daha fazla güç, daha fazla egemenlik mücadelesine asla yenilmemeli! Bu yüzden insanlık deccalların ve şeytanların insafına terk edilmemeli! Bu nedenle herkese için iki önemli görevden söz edebiliriz: Bunlardan ilki vahim ve acı gerçeğin ayrıntılarını öğrenerek tüketim tercihlerini buna göre değiştirmek. Diğeri ise yanlış tarım politikaları üreten ve “Ulusal Biyo Güvenlik Yasa Tasarısı” gibi bizi insanlık düşmanı malum güçlere pazarlayan yasalara “dur” diyecek formüller geliştirmek!

Bu konuda e-postalar, telefonlar, eylemler bizleri bekliyor. Hem de hemen ve şimdi!

İran, Fransa Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’nin gizli yüzünü ortaya seriyor İşte Sarkozy’nin sert konuşmalarının arkasındaki gerekçe

İran, Sarkozy’nin gizli yüzünü keşfediyor


Nicolas Sarkozy’nin gizli bir yüzü mü var? Adamın “Siyonist-Hıristiyan” çizgisine yakın muhafazakâr eğilimleri mi var? Sarkozy “İsrail Güvenliğini” korumaya karşı bu hırsı nasıl açıklayabilir? Sarkozy ve Dışişleri Bakanı Kouchner’in Yahudi köklerinin İsrail’i destekleyici dış siyasetlerinde etkisi var mı? Tüm bu sorular, Sarkozy’nin ve Dışişleri Bakanı Bernard Kouchner’in “İran Dosyasına” karşı son derece sert çıkışlarda bulunmasından sonra Fransa’nın siyasi gündeminde yer almaya başladı Öyle ki Fransa Dışişleri Bakanlığı İran’a karşı “savaş ihtimalinden” söz etmeye başladı

İRAN’IN VURULMASI YA DA İRAN’IN NÜKLEER BOMBASI

Fransa Dışişleri Bakanı Kouchner’in “Fransa, uluslararası toplumla birlikte İran’a karşı savaşa hazırlanmalıdır” demeci yayınlandı Aynı açıklamayı Başkan Nicolas Sarkozy 27/08/2007′de Paris’te yabancı ülke büyükelçileri önünde yapmıştı: “iki seçenek var, ya İran’ın vurulması ya da İran’ın nükleer bombası” Tabi Fransa Dışişleri Bakanlığının yeni eğilimlerinin arka planı ve bu eğilimlerin radikal bir şekilde değişme olasılıklarıyla ilgili bir çok soru gündeme geldi

İran’ın Paris Büyükelçiliğinde görevli Diplomat Ali Segedyan “islamonlinenet” sitesine verdiği özel demeçte, İran Diplomasisinin ülkesine yönelik Fransa’nın tutumunu dikkatle izlediğini, Fransız yetkililerin demeçlerindeki sertlik dozunun dikkat çekici ve hayret verici şekilde arttığını” söyledi Ancak Sagedyan sözlerine, Fransa’nın ABD ve İsrail’le birlikte İran’a karşı sonucu önceden kestirilemeyen bir maceraya atılacağına ihtimal vermediğini ekledi Sagedyan, İran Diplomasi Kulislerinde Fransa’nın Dış siyasetindeki son eğilimleriyle ilgili çok sayıda soru işareti oluştuğunu, yine de Fransa’nın siyasi tehditlerinde daha ileri gideceğine inanmadığını söyledi

Birçok Fransız analistin İran Dosya’sına karşı tutumu Fransa’nın tutumunu ABD-İsrail tutumuyla bağdaştırma gayretini yansıtıyor Bilhassa Sarkozy’nin önceliklerinden olan “İsrail’in güvenliğinin” garanti altına alınmasıyla ilgi konularda Zaten Sarkozy İsrail’le olan dostluğunu hiçbir dönemde gizleme ihtiyacı duymuyor Fransa’ya başkan seçilmeden önce de bu böyledir

TABERİYE’NİN KIYISINDA
Nicolas Sarkozy’nin İsrail’e olan desteği konusunda bizzat, İsrail’le verdiği destekle tanınan Sosyalist milletvekili George Freche, Sarkozy’nin Fransa başkanı seçildiğinin hemen ertesinde Fransız medyasının es geçtiği sessiz bir bomba patlattı 24/6/2007 Fransa’nın güney batısında Yahudi Kültür Merkezi’nin düzenlediği törende Freche kalabalığa şöyle sesleniyordu: “Fransız halkının cumhuriyetin başına Yahudi kökenli bir başkan seçmesiyle gurur duyuyorum Freche biz Yahudiler için Yahudi kökenli olan Lion Blum başbakan oldu, Mendas Fruns başbakan oldu Ancak hiçbir zaman Yahudi bir Cumhurbaşkanımız olmadı Frenche sözlerini şöyle bitirdi:

Şimdi de işte size Yahudi bir Dışişleri Bakanı (Kouchner) Peki daha ne istiyorsunuz?

Fransa’nın şimdiki Dışişleri Bakanı Bernard Kouchner Yahudi bir baba ve Protestan bir anneden doğdu Sınır tanımayan doktorlar örgütünün kurucuları arasında yer aldı Haziran 2007 tarihinde Başkan Nikolas Sarkozy tarafından göreve getirilmeden önce ayrıldığı Sosyalist Partinin önde gelen üyelerinden biriydi Fransa basının es geçtiği French’in bu konuşması-ki Fransa basını ülkenin laik yapısı gereğince kişilerin dini kökeniyle ilgili kişisel bilgiler vermekten gelen olarak her zaman kaçınmıştır-çok önemli bir ayrıntı daha içeriyor:

Nicolas Sarkozy ile Bernard Kouchner 1967 yılında İsrail’in bir çok Arap toprağını işgal etmesinden birkaç gün sonra Suriye-İsrail sınırındaki Golan tepelerine yakın Taberiye Gölü kıyısında tanışmışlardı İsrail bu tarihte birçok Arap toprağını, Batı Şeria’yı ve Gazze şeridini işgal etmişti Birçok İsrailli politikacıya göre bu “zafer” Allah’ın seçilmiş halkına verilmiş ilahi bir zaferdi”
Peki, Nicolas Sarkozy, tüm dünyanın Arap topraklarını işgal eden İsrail’i kınadığı bir dönemde Taberiye Gölü kıyısında ne yapıyordu? George French tabi bu soruya cevap vermedi

Bu noktada Nicolas Sarkozy kendisinden bahsederken “Katolik Hıristiyan” olduğunu özellikle vurgulamaya çalışıyor “Yahudi” kökenlerinden bahsetmiyor bile Yahudi olduğunu hayatının geç dönemlerinde keşfettiğini belirtmekle yetindi Ancak bu onun, birçok kaynağa göre İspanyol Yahudi’si kökeninden gelen Cecilia ile evlenmesine engel değildi

TONY BLAIR’İN MİRASI

Sarkozy’nin Yahudi olup olmadığına bakmadan şunu kesin bir şekilde söyleyebiliriz: Sarkozy siyasi olarak hiçbir zaman İsrail’in yakın dostu olduğunu gizleme gereği duymadı Etrafına da İsrail’in güvenliğini şiddetle savunmaktan çekinmeyen danışmanlarla donattı Parlamenter Pierre Lalush ve Alexander Adler gibi ABD’deki neo-conların çizgisi gibi bir çizgi tutturmak isteyen ve İsrail’in güvenliğini şiddetle savunanlar

Başta İsrail’in güvenliği olmak üzere anti-semitizmle savaş, Sarkozy’yi İsrail’i destekleyen ABD’deki Yahudi lobisine en yakın kişiliklerden biri haline getirdi 2004 Ağustos’unda ABD’deki Yahudi Lobisine yakın bir Yahudi Gazetesi son derece ilginç bir rapor yayınlayarak Fransa’da “Jewish American Zionism” yani “Amerikan Yahudi Siyonizmi” hareketinin yükselişte olduğunu söyledi Bu hareketin en büyük destekleyicileri arasında şimdiki başkan Nicolas Sarkozy’nin ismi de yer almaktaydı

Filistin Halkının haklarını savunan Fransız “Euro Palestine” örgütünün koordinatörü Olivia Zamur, Sarkozy seçildikten sonra Fransa’nın Filistin sorununa yönelik Dış Politikasının değiştiğini söylüyor Zamur, Sarkozy ve Dışişleri Bakanı Kouchner Tony Blair’in ABD’de nezdinde yerini almıştır, diyor

Fransız Stratejik araştırmalar enstitüsünde Fransız siyasi analist Berah Mikail wwwislamonlinenet’e verdiği demeçte şöyle diyor: Kişisel kimlik verilerini göz ardı edersek Her ne kadar Sarkozy Fransa’sının Dışişlerinin Chirac dönemindeki siyasetinden farklı olacağını gösteren bir çok işaret olmasına rağmen Nicolas Sarkozy’nin siyasetinde radikal değişiklikler olduğunu söylememiz için henüz çok erken

De Gaulle Fransa’sının siyasetinde oluşan değişiklikle ilgili ilk “tehlike çanını çalan” kişi Le Monde Diplomatic Gazetesi Genel Yayın Yönetmeni Alain Gresh’tir Fransa’nın Arapların sorunlarını savunan denge politikasıyla bağlarını kesmemesi gerektiğini söyledi

KOUCHNER KİMİN DIŞİŞLERİ BAKANI?

Fransız siyasi arenada Fransa’nın Dış siyasetindeki bu yeni değişikliğe eleştiriler gelmeye başladı İlk eleştiriler bizzat iktidar partisinden geldi Eski Fransa Dışişleri Bakanı ve 2003 yılında Irak işgaline karşı meşhur Fransız tezini seslendiren Dominique De Vellepin bu değişikliği Fransa’nın Dış Siyasetinde bir “sapma” olarak nitelendirdi

Öte yandan Ulusal Sağ Cephe, Dışişleri Bakanının siyasetini eleştirerek 11 Eylül 2007′de İsrail Dışişleri Bakanlığında ilginç bir olay olduFransa Dışişleri Bakanı Bernard Kouchner’in İsrailli meslektaşı Tzipi Livni ile yaptığı basın toplantısında –cephenin dediğine göre-bir gazeteci Fransız Bakana, İsrail’in Suriye hava sahasını ihlal etmesiyle ilgili Fransa’nın tutumunun ne olduğu sorması üzerine İsrail Dışişleri Bakanı Bernard Kouchner’in önüne küçük bir not koydu, Kouchner de bunu okudu: “Bu konuyla ilgili Fransa’nın bilgisi bulunmamaktadır“Cephe burada şu yorumu yapıyor: Bernard Kouchner kimin Dışişleri Bakanı? Başka bir deyişle: Bernard Kouchner İsrail’in Dışişleri Bakanı mı oldu?